محله سرآسیاب مهرآباد در منطقه 9 و ناحیه 2 شهرداری واقع شده است. مهرآباد از روستاها و مجموعه اراض آباد و بایر در غرب تهران و در مسیر رودخانه های پونک و کن قرار داشت که از شرق به جی می رسید. آبادانی و شکلگیری این محله به اقدامات خیرخواهانه یکی از خیران به نام زهرا نظام مافی وابسته است. مهرآباد در دهه 1330 دهی از دهستان غار غربی در حومه ری بود که 8 خانوار جمعیت داشت. آسیابی در زمان قاجاریه به منظور رفع نیاز اهالی در این محله احداث گردید که در زمان پهلوی اول به علت فرسودگی تخریب شد. به همین دلیل نام این محله سرآسیاب و به دلیل تقارب با اراضی مهرآباد، سرآسیاب مهرآباد نام گرفت. همزمان با ساخت پادگان نظامی (دانشگاه هوایی کنونی و پادگان جی) در دهه های 1330 و 1340 و همچنین واگذاری اراضی توسط مرحومه نظام مافی، محله در اندک زمانی به شهر ملحق شد. محله سرآسیاب مهرآباد به همراه محلات شمشیری، فتح و مهرآباد جنوبی یک محدوده تاریخی و جغرافیایی را در غرب و جنوب غربی جی در بر می گیرند که بی شک آبادانی و شکل گیری خود را مدیون یکی از خیران بزرگ «زهرا نظام‌مافی» مي‌باشد. قدمت مهــرآباد به 100 سال پيش بر مي‌گردد. محله سرآسیاب مهرآباد با 910046 متر مربع مساحت و 23381 نفر جمعیت و حدود 6000 خانوار، از سمت شمال به بزرگراه فتح و خیابان عبداللهی و خیابان امام محمد باقر (ع)، از جنوب به 45 متری زرند، از غرب به خیابان ارداقی و از سمت شرق به خیابان پادگان جنوبی منتهی می شود.

   محله سرآسیاب مهرآباد به همراه محلات شمشیری ، فتح و مهرآباد یک محدوده تاریخی و جغرافیای را در غرب و جنوب غربی جی در برمیگیرد آبادانی و شکل گیری محله به اقدامات خیر خواهانه به یکی از خیران بنام زهرا نظام مافی وابسطه است . درباره پیشینه تاریخی مهرآباد دوستعلی خان معیر الممالک در کتاب رجال عصر ناصری، شرح مبسوطی ارائه کرده است که در برسی محله مهرآباد (فرودگاه ) به آن پرداخته شده است . وی بیان میکند که مهرآباد از املاکی بود که در آغاز حسین آباد نامیده میشد و حاج میرزا اقا سی صدر اعظم آن را به ناصرالدین شاه هدیه کرد . نظام الدوله معیرالممالک آن را ز دولت به دو هزار و هشتصد تومان خرید و به احداث قنات و باغ و قلعه روستایی همت گما شت . نظام الدوله آنجا را آبادکرد و نظام آبادش نامید و پس از انکه جزو مهریه مادر معیر الممالک ، عصمه الدوله درآمد ، مهرآباد خوانده شد

محل آسیاب مهرآباد هنوز به عنوان سرآسیاب مهراباد در جنوب فرودگاه معروف است اگر چه نشانی از آن باقی نیست اما مطلعان، محل دقیق آن را در جنوب شرقی محله و در خیلبان شهید صفری واقع در 45 متری زرند می دانند. بنا به روایات از آن جا که این منطقه دارای گند مزارهای وسیعی بوده زارعان از این آسیاب برای آرد کردن خرمنهای بدست آمده استفاده میکردند. جالب آن که در شرق محله،دو کارخانه آرد به نام های آرد تابان و آرد ممتاز وجود دارد که یادآور آسیاب مهرآباد هستند . مهرآباد را فرهنگ جغرافیای کشور در دهه 1330 دهی از دهستان غار غربی،حومه ری دانسته که 8 خانهوار داشته است(معتمدی،1381 ص 347).تبدیل مزارع گندم به منطقه مسکونی در این محله به دهه های 1330 و 1340 همزمان با ساخت پادگان نظامی (دانشگاه هوائی کنونی و پادگان جی) باز می گردد. این امر با واگذاری اراضی توسط مرحوم نظامی مافی تسریع شد و محله را در اندک زمانی به شهر ملحق کرد